كه نمىتواند بخارهائى را كه از بدن تقطير شده برساند و نضج بدهد و در نتيجه ، اين بخارها از راه بينى پائين مىآيد كه اگر در لابلاى مغز محبوس شود و يا در جاى ديگرى پائين بيايد نزله است . زكام يكى از نعمتهاى خداوند و يكى از سپاهيان اوست كه او را بر جنون چيره گردانده و آن را قطع مىكند ، داروئى براى بيماريهاى دماغى است كه از جذام نيز جلوگيرى مىكند پس شكر خدا را بجاى آور و تا ممكن باشد بدرمان آن اقدام مكن اما اگر شديد باشد احتمال ماليخوليا و ترس از خشك شدن اندامها ، در ميان است . اما نزله ( Fluxion ) ما در بيماريها است و اغلب پس از درمان دوباره برميگردد . بنابراين در هنگام پيدا شدن زكام بايد مواظب باشند كه زكام به نزله تبديل نگردد . زكام يا از سببهاى بيرونى گرم است مثل آفتاب و آتش و خوردن غذاهاى گرم مزاج . نشانى آن خارش درون بينى ، ناراحتى و سوزش آن ، تندى رقّت ، زردى يا قرمزى آب بينى ، قرمزى چشم و ساير علامات گرمى است و گاه ممكن است سرما ، سبب گرفتگى مسامات سر بشود و اين بخارها بتحليل نرود و علامت اين حالت پس از سرما آن است كه آب بينى غليظ است ولى خارشى در آن نيست . گاهى زكام از بوئيدن بوهاى تند كه بازكننده مسامات دماغ است و يا بخارات را در آنجا حبس مىكند پيدا مىشود و از بينى پائين مىآيد و گاهى از بالا رفتن غبارهاى تند و تيز ( تحريك‌كننده ) بدماغ مانند غبار صبر ، توتون و مثل آن و گاهى از سببهاى درونى پيدا مىشود مثل غلبه خلطها كه هركدام نشانيهائى دارند . بدترين علامات آنست كه آب بينى رنگين باشد كه بايد بيشتر به آن توجه كرد .